Jesteś tutaj: Start / LOGOPEDIA

LOGOPEDIA

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF

Artykuły

Ćwiczenia oddechowe przygotowujące do wywołania głosek syczących

Ćwiczenia oddechowe przygotowujące do wywoływania głosek syczących

  1. Dmuchanie na chorągiewki i wiatraczki.
  2. Tańczący płomyczek - dmuchanie na płomień świecy, tak by wyginać go pod wpływem dmuchania.
  3. Łódki - dmuchanie na papierowe łódki, lekkie przedmioty pływające w misce z wodą.
  4. Wydmuchiwanie baniek mydlanych.
  5. Dmuchanie na papierowe ozdoby zawieszone na nitkach różnej długości. Przy tych ćwiczeniach posługujemy się raz nosem, raz ustami.
  6. Kto dmuchnie dalej? - zdmuchiwanie kulki waty kosmetycznej, lekkich przedmiotów.
  7. Wyścigi samochodowe - dmuchanie na papierowe kulki po wytyczonej trasie (narysowanej na podłodze, kartce).
  8. Mecz piłkarski - przedmuchiwanie piłeczki pingpongowej do osoby siedzącej naprzeciwko, staramy się wbić gola w bramkę zbudowaną z klocków (bramka może być jedna, ustawiona na środku stołu lub kilka w różnych miejscach).
  9. Gotowanie wody - dmuchanie przez rurkę do wody, aby tworzyły się pęcherzyki powietrza. Dmuchamy na zmianę: długo - krótko - jak najdłużej, słabo - mocno - bardzo mocno - gotuje się i kipi!
  10. Gotowanie obiadu - rozdmuchiwanie w naczyniu chrupek, ryżu, kaszy, pociętej gąbki, kawałków styropianu.
  11. Nadmuchiwanie baloników, zabawek i piłek z folii.
  12. Próby gwizdania.
  13. Gra na instrumentach muzycznych: organkach, trąbce, gwizdku.
  14. Gra na grzebieniu owiniętym cienką bibułką.
  15. Rozdmuchiwanie kropli farby wodnej na podkładce z tworzywa sztucznego.
27 stycznia 2020

Ćwiczenia oddechowe

Dzieci w wieku przedszkolnym mają często problemy z prawidłowym oddychaniem. Dlatego ich mowa jest często niewyraźna, nie zawsze płynna - maluchy robią przerwy w najmniej oczekiwanym momencie, “zjadają” sylaby, mówią za głośno lub za cicho. Nie oddychają spokojnie, widać, jak z każdym wdechem unosi się ich klatka piersiowa i ramiona.  

Oddychanie jest podstawową czynnością fizjologiczną. Dotlenione ciało jest zdrowsze i gotowe do podejmowania wysiłku.
Prawidłowe oddychanie  w ciągu dnia, kiedy nie mówimy oraz w trakcie snu powinno odbywać się torem nosowym. Umożliwia to rozwój aparatu artykulacyjnego. Zaburzenia oddychania niekorzystnie wpływają na pracę aparatu mowy i przyczyniają się znacznie do powstania wad wymowy.

Przyczyny nieprawidłowego oddychania;

  • przerośnięty migdałek gardłowy lub znacznie przerośnięte migdałki podniebienne

  • skrzywiona przegroda nosowa

  • przedłużające się infekcje górnych dróg oddechowych

  • brak nawyku wydmuchiwania nosa w czasie kataru

  • nawykowe oddychanie ustami



Skutki nieprawidłowego oddychania:

  • obniżenie sprawności aparatu mowy

  • pozycja spoczynkowa języka na dnie jamy ustnej powoduje że co dziecko ma obniżoną sprawność narządów artykulacyjnych  

  • kłopoty z pionizacją języka przy wymowie głosek np. [l,r,sz,ż,cz,dż]

  • wymowa międzyzębowa głosek [ś,ź,ć,dź,s,z,c,dz,t,d,n]

  • niewyraźna wymowa (nawet jeśli poprawnie wymawiają wszystkie głoski)

  • spowolnienie lub przyspieszenie tempa mowy, cicha lub za głośna mowa

  • zaburzenia w koordynacji wdychania i wydychania powietrza

  • mówienie na tzw wdechu



Cele ćwiczeń oddechowych to:

  • poprawienie dziecięcego oddychania

  • poszerzanie pojemności płuc

  • rozróżnianie fazy wdechu i wydechu,

  • wydłużanie fazy wydechowej - co pozwala dostosować długość wydechu do długości wypowiedzi

  • wyrabianie toru przeponowego

  • koordynacja oddechu z mową,


Propozycje zabaw:

  1. Puszczanie baniek mydlanych w konfiguracji: długo - krótko - długo, słabo - mocno bardzo mocno

  2. Zdmuchiwanie z dłoni lub ze stolika piórek, listków, kulek z waty, filcowych kuleczek

  3. Wąchanie kwiatków, pachnących mydełek, pustych buteleczek po perfumach

  4. Dmuchanie na wiatraczki, papierowe ozdoby zawieszone na nitce różnej długości

  5. Gwizdanie

  6. Zawody statków – z papieru lub kory możemy zrobić maleńkie stateczki, którymi możemy się bawić np. w wannie lub przy stole

  7. Dmuchanie na zawieszone na nitkach małe elementy. Również staramy się różnicować siłę wydechu

  8. Dmuchanie na pocięte paski papieru, tak aby tańczyły.

  9. Mecz piłkarski - dmuchanie do celu np.piłką pingpongową do bramki, pudełka

  10. Wyścigi styropianowych, piankowych kulek z użyciem słomki lub bez

  11. Dmuchanie na świecę z bliska i z daleka, tak aby nie zgasić płomienia

  12. Przenoszenie lekkich papierowych elementów za pomocą słomki

  13. Kołysanie maskotki - oddychanie na leżąco z pluszakiem ułożonym na brzuchu

  14. Rozdmuchiwanie w pudełku piasku, ryżu, kaszy

  15. Naśladowanie odgłosów  na 1 wydechu np śmiechu: hi, hi,ha,ha,ho,ho,he,he

  16. Chuchanie na złączone dłonie, na gorącą zupę, zamarzniętą szybę


Pamiętaj rodzicu:

  • Zwracaj uwagę na to jak oddycha twoje dziecko, gdy ma otwartą buzię ( w czasie zabawy, gdy ogląda bajki) przypominaj o zamykaniu buzi, oddychania nosem.

  • Zwracaj uwagę na przedłużające się infekcje górnych dróg oddechowych, infekcje kataralne,- jeśli się bardzo często powtarzają, skonsultuj się z laryngologiem.

  • Naucz dziecko wydmuchiwać nos, przypominaj o oczyszczaniu nosa.

  • Dziecko nie jest w stanie wykonywać zabaw oddechowych gdy ma zatkany nos

  • Ćwiczenia oddechowe zaczynamy od najprostszych i kierujemy się możliwościami dziecka.

  • Zabawy wykonujemy przed posiłkiem lub 2 godziny po jedzeniu w przewietrzonym pomieszczeniu.

  • Jednorazowo wykonujemy 2 - 3 ćwiczenia przez kilka minut.


Opracowała. Logopeda Monika Burzykowska

 

26 stycznia 2020

Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego

Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego

Sprawność aparatu artykulacyjnego jest bardzo ważna dla wyrazistości naszych wypowiedzi. Wymawianiu poszczególnych dźwięków mowy towarzyszy poruszanie się warg, języka, podniebienia miękkiego i żuchwy. Ruchy te muszą być bardzo dokładne, tzn. powinny być wykonane w ściśle określony sposób, a także w danym miejscu jamy ustnej. Na przykład przy realizacji głoski s niezbędne jest zbliżenie siekaczy do siebie, co możliwe jest tylko przy prawidłowym zgryzie. Tak więc dla poprawnego artykułowania dźwięków mowy konieczna jest zarówno sprawność, jak i prawidłowa budowa aparatu artykulacyjnego.

Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego mają na celu:

  • usprawnianie języka, warg, podniebienia miękkiego i żuchwy (dolnej ruchomej szczęki),
  • opanowanie umiejętności świadomego kierowania ruchami narządów artykulacyjnych,
  • wyrobienie wrażliwości miejsc i ruchów w jamie ustnej, istotnych dla prawidłowego wymawiania dźwięków,
  • usprawnienie koordynacji ruchowej w zakresie aparatu artykulacyjnego,
  • wyuczenie prawidłowego połykania.

Zestaw i proporcje ćwiczeń uzależniamy od realizacji określonego celu.

Ćwiczenia powinny być prowadzone codziennie (kilka razy w ciągu dnia) przez 5 - 10 minut. Trzeba jednak pamiętać, że czas trwania i liczbę powtórzeń należy dostosować do indywidualnych możliwości dziecka. Ćwiczenia staramy się urozmaicać, prowadzić w formie zabawowej, szczególnie dla dzieci młodszych. Na początku ćwiczymy z dzieckiem przed lustrem, kiedy potrafi już wykonać je bez kontroli, można wykorzystywać każdą nadarzająca się okazję: spacer, jazdę samochodem czy drogę do przedszkola. Ćwiczenia artykulacyjne powinny być wykonane dokładnie, dlatego nie jest wskazany pośpiech, ani zbyt duża liczba ćwiczeń w ciągu jednych zajęć. Korzystniej jest powtarzać je przy różnych okazjach, aż zostanie osiągnięta precyzja i szybkość ruchów narządów artykulacyjnych.

PAMIĘTAJMY! Efektywność ćwiczeń możliwa jest tylko poprzez wielokrotne powtarzanie.

Gimnastykę aparatu mowy rozpoczynamy od ćwiczeń najprostszych stopniowo zwiększajšc ich trudność. Na początku możemy wykorzystać naturalne sytuacje:

  • Po posiłku pozwólmy dziecku wylizać talerz językiem jak kotek. To ćwiczenie mniej eleganckie, za to bardzo skutecznie gimnastykuje środkową część języka.
  • Po śniadaniu posmarujmy dziecku wargi miodem, kremem czekoladowym lub mlekiem w proszku i poprośmy, aby zlizał je dokładnie jak miś czy kotek.
  • Kiedy dziecko ziewa nie gańmy go, lecz poprośmy, aby ziewnęło jeszcze kilka razy, zasłaniając usta.
  • Jeśli dziecko dostało lizaka zaproponujmy mu, aby lizało go unosząc czubek języka ku górze.
  • Przy porannym i wieczornym myciu zębów zaproponujmy dziecku liczenie zębów lub witanie się z nimi w ten sposób, aby czubek języka dotknął każdego zęba osobno.
  • Podczas rysowania poprośmy dziecko, aby narysowało językiem kółko (dookoła warg) lub kreseczki (od jednego do drugiego kącika ust).
  • Dmuchanie na talerz z gorącą zupą, chuchanie na zmarznięte dłonie, cmokanie, żucie pokarmów a nawet wystawianie języka to też ćwiczenia aparatu artykulacyjnego.

Z małymi dziećmi ćwiczenia prowadzimy w formie zabawowej. Skuteczną i atrakcyjną formą ćwiczeń aparatu mowy są zabawy fabularyzowane w czasie których dzieci naśladują za pomocą warg i języka ruchy zwierząt czy różne czynności.

Ćwiczenia usprawniające wargi

  • Balonik - nadymanie policzków, usta ściągnięte (dla urozmaicenia bawimy się w baloniki, które pękają przekłute palcami ).
  • Całuski - usta układamy w "ciup" i cmokamy posyłając do siebie buziaki.
  • Niejadek - usta wciągamy w głąb jamy ustnej.
  • Zmęczony konik - parskanie wargami.
  • Podwieczorek pieska - chwytanie ustami drobnych cukierków, chrupek, kawałków skórki chleba, itp.
  • Kto silniejszy? - napinanie warg w pozycji rozciągniętej. Dwie osoby siedzące naprzeciw siebie trzymają ustami kartkę papieru i każdy ciągnie w swoją stronę. Uwaga - dajmy dziecku szansę wygrania zawodów.
  • Rybka - powolne otwieranie i zamykanie warg tworzących kształt koła, zęby "zamknięte"
  • Świnka - wysuwanie obu warg do przodu, udając ryjek świnki.
  • Wąsy - wysuwanie warg jak przy wymawianiu u, położenie na górnej wardze słomki lub ołówka i próby jak najdłuższego utrzymania.
  • Drzwi do domu - buzia to domek krasnoludka, a wargi to drzwi do domku. Pokaż jak wargi ściągnięte do przodu, otwierają się i zamykają.
  • Straż pożarna - wyraźne wymawianie samogłosek w parach: e o, i u, a u
  • Suszarka - utrzymywanie przy pomocy warg słomki, wciąganie powietrza nosem, wydychanie przez słomkę na dłoń (odczuwanie ciepłego powietrza).
  • Pojazdy - naśladowanie poprzez wibrację warg warkotu motoru, helikoptera.itp.

Ćwiczenia usprawniające język (pionizacja)

  • Dotykamy palcem lub zimną łyżeczką podniebienia tuż za górnymi zębami, nazywając je zaczarowanym miejscem, parkingiem itp.. w którym język (krasnoludek, samochód) powinien przebywać, gdy mamy zamkniętą buzię.
  • Przytrzymywanie czubkiem języka przy podniebieniu rodzynek, pastylek pudrowych, cukierków halls (z wgłębieniem w środku) itp.
  • Zlizywanie nutelli, mleka w proszku itp. z podniebienia przy szeroko otwartych ustach.
  • Konik jedzie na przejażdżkę - naśladowanie konika stukając czubkiem języka o podniebienie, wydając przy tym charakterystyczny odgłos kląskania.
  • Winda - otwórz szeroko buzię, poruszaj językiem tak, jakby był windą - raz do góry, raz do dołu.
  • Karuzela - dzieci bardzo lubiš kręcić się w koło, twój język także. Włóż język między wargi a dziąsła i zakręć nim raz w prawą, raz w lewą stronę.
  • Chomik - wypycha policzki jedzeniem, a ty pokaż jak można wypchnąć policzki językiem, raz z prawej raz z lewej strony.
  • Malarz - maluje sufit dużym pędzlem. Pomaluj pędzlem (językiem) swoje podniebienie, zaczynając od zębów w stronę gardła.
  • Młotek - wbijamy gwoździe w ścianę. Spróbuj zamienić język w młotek i uderzaj o dziąsła tuż za górnymi zębami, naśladując wbijanie gwoździa.
  • Żyrafa - ma długą szyję, wyciąga mocno szyję do góry. Otwórz szeroko usta i spróbuj wyciągnąć język do góry, najdalej jak potrafisz.
  • Słoń - ma długą trąbę i potrafi nią wszędzie dosięgnąć. Ciekawe czy potrafisz dosięgnąć językiem do ostatniego zęba na górze i na dole, z prawej i lewej strony.

Ćwiczenia żuchwy

  • Zamykanie i otwieranie domku - szerokie otwieranie ust, jak przy wymawianiu głoski a, zęby są widoczne dzięki rozchylonym wargom.
  • Grzebień - wysuwnie żuchwy, zakładanie i poruszanie dolnymi zębami po górnej wardze. Cofanie żuchwy, zakładanie i poruszanie górnymi zębami po dolnej wardze i brodzie.
  • Krowa - naśladowanie przeżuwania.
  • Guma do żucia - żucie gumy lub naśladowanie.

Ćwiczenia podniebienia miękkiego

  • Zmęczony piesek - język wysunięty z szeroko otwartych ust, wdychanie i wydychanie powietrza ustami.
  • Chory krasnoludek - kaszlenie z językiem wysuniętym z ust.
  • Balonik - nabieranie powietrza ustami, zatrzymanie w policzkach, następnie wypuszczanie nosem.
  • Biedronka, parasol, sukienka itp. - przysysanie kolorowych kółeczek poprzez wciąganie powietrza przez rurkę i przenoszenie na obrazek biedronki...
  • Śpioch - chrapanie na wdechu i wydechu.
  • Kukułka i kurka - wymawianie sylab:

    ku - ko, ku -ko,

    uku - oko, uku - oko,

    kuku - koko, kuku - koko.

  • Chory krasnoludek - zabawa fabularyzowana

    Krasnalek był chory i leżał w łóżeczku i przyszedł pan doktor

    • Jak się masz krasnalku?

    Krasnalek kaprysi, ziewa, nie chce jeść, nie chce pić. Chyba się przeziębił:

    • Ziewa szeroko z opuszczoną nisko dolną szczęką: aaaaaaaaaa
    • Nie chce jeść i bardzo chudnie: wciąganie policzków
    • Kaszle: z wysuniętym na zewnątrz językiem
    • Chętnie ssie smoczek: naśladowanie odruchu ssania
    • Bardzo marudzi: mmmm (murmurando)

    Wzywamy pogotowie, pogotowie jedzie: eo, eo, au, au, ay, ay, iu, iu,yu, yu

    Pan doktor zaleca:

    • Płukanie gardełka (gulgotanie)
    • Połykanie pastylek (naśladowanie połykania)
    • Oglądanie gardła w lusterku (podczas wymawiania samogłosek)

    Krasnalek zmęczony zabiegami ziewa (szeroko), ziewa i usypia:

    • Chrapie (na wdechu)
    • Chrapie (na wydechu)

    Budzi się. Będzie brał inhalacje:

    • Zaciska na przemian dziurki nosa (w tym czasie oddycha wolną dziurką)
    • Wdycha powietrze nosem - wydycha ustami.

    Krasnalek czuje się już lepiej - sprawdza czy gardło go jeszcze boli

    Trzyma ręką gardło i wymawia sylaby (przy szeroko otwartych ustach):

    ga go ge gu gy

    ka ko ke ku ky

    oko eke uku aku

    ago ego ugu ogo

    ga go ge gu gy

    Zdrowy krasnoludek ma apetyt, zamyka usta i żuje coś smacznego (naśladowanie żucia).Po posiłku krasnal dostał czkawki:

    Ap-ap, op-op, up-up, ep-ep, yp-yp, ip-ip.

    Kiedy czkawka minęła postanowił pobawić się kolorowymi skrawkami papieru, które zdmuchiwał z blatu stołu. Papierki frunęły daleko, bo krasnal dmuchając na nie mówił: pa, po, pe, pi, pu, py (moment zwarcia przy p przedłużyć). Kiedy buzia mu się zmęczył

27 stycznia 2020

Ćwiczenia motoryki narządów mowy

Ćwiczenia motoryki narządów artykulacyjnych


Proponuję wykonywanie wybranych 2-3 ćwiczeń co najmniej 2-3 razy dziennie. Ćwiczenia nie powinny trwać długo.




Ćwiczenia warg:

  1. Wymawianie na przemian „ a-o” przy maksymalnym oddaleniu od siebie wargi górnej i dolnej.

  2. Oddalanie od siebie kącików ust – wymawianie „ iii”.

  3. Zbliżanie do siebie kącików ust – wymawianie „ uuu”.

  4. Naprzemienne wymawianie „ i – u”.

  5. Cmokanie.

  6. Parskanie / wprawianie warg w drganie/.

  7. Masaż warg zębami ( górnymi dolnej wargi  i odwrotnie).

  8. Dmuchanie na płomień świecy, na watkę lub piłkę pingpongową.

  9. Układanie ust jak przy wymowie samogłosek ustnych, z wyraźną, przesadną artykulacją warg, np. w kolejności: a-i-o-u-y-e,  u-a-i-o-e-y,  o-a-y-i-u,  e-y-i-o-a-u,            u-i-y-a-o.

  10. Wymowa samogłosek w parach: a-i, a-u,  i-a,  u-o,  o-i,  u-i,  a-o, e-o  itp.

  11. Wysuwanie warg w „ ryjek”, cofanie w „ uśmiech”.

  12. Wysuwanie warg w przód, następnie przesuwanie warg w prawo, w lewo.

  13. Wysuwanie warg w przód, następnie krążenie wysuniętymi wargami.





Ćwiczenia języka:

  1. „ Głaskanie podniebienia” czubkiem języka, jama ustna szeroko otwarta.

  2. Dotykanie językiem do nosa, do brody, w stronę ucha lewego i prawego.

  3. Oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych / krążenie językiem/.

  4. Wysuwanie języka w przód i cofanie w głąb jamy ustnej.

  5. Kląskanie językiem.

  6. Dotykanie czubkiem języka na zmianę do górnych i dolnych zębów, przy maksymalnym otwarciu ust / żuchwa opuszczona/.

  7. Język wysunięty w kształcie grota wykonuje poziome ruchy wahadłowe od jednego do drugiego kącika ust.

  8. Rurka – wargi ściągnięte  i zaokrąglone unoszą boki języka.

  9. Język lekko wysunięty opiera się na wardze dolnej i przyjmuje na przemian kształt „łopaty” i „grota”.

  10. Ruchy koliste języka w prawo i w lewo na zewnątrz jamy ustnej.

  11. Oblizywanie zębów po wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni dziąseł pod wargami. Usta zamknięte.





Ćwiczenia usprawniające podniebienie miękkie:

  1. Wywołanie ziewania przy nisko opuszczonej szczęce dolnej.

  2. Płukanie gardła ciepłą wodą.

  3. „ Chrapanie” na wdechu i wydechu.

  4. Głębokie oddychanie przez usta przy zatkanym nosie i odwrotnie.

  5. Wymawianie połączeń głosek tylnojęzykowych zwartych z samogłoskami, np. ga, go, ge, gu, gy, gi, gą, gę, ka, ko, ke, ky, ki, ku, ak, ok, ek, ik, yk, uk…

  6. Wypowiadanie sylab / jak wyżej/ i logatomów: aga, ogo, ugu, eke, yky, ygy, iki, Igi, ago, egę itp.

  7. Nabieranie powietrza nosem i zatrzymanie w jamie ustnej. Policzki nadęte. Początkowo nadymać policzki z zatkanym nosem, a następnie próbować połykać powietrze.





Ćwiczenia policzków:

  1. Nadymanie policzków – „ gruby miś”.

  2. Wciąganie policzków – „ chudy zajączek”.

  3. Nabieranie powietrza w usta i zatrzymanie w jamie ustnej, krążenie tym powietrzem, powolne wypuszczanie powietrza.

  4. Naprzemiennie „ gruby miś” – „ chudy zajączek”.

  5. Nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na zmianę.





Ćwiczenia prawidłowego połykania
 / wyrobienie nawyku połykania z językiem ułożonym na wałku dziąsłowym/:

  1. Unoszenie języka na wałek dziąsłowy za górnymi zębami przy otwartych a następnie zamkniętych ustach.

  2. Lizanie czubkiem języka wałka dziąsłowego.

  3. Trzymanie czubkiem języka cukierka tik-tak przy wałku dziąsłowym, jednoczesne połykanie śliny.

  4. Ćwiczenie jak wyżej z kawałeczkiem czekolady przyklejonym do wałka dziąsłowego.

 

26 stycznia 2020

Wierszyki dźwiękonaśladowcze

Ćwiczenia warg - teksty do naśladowania głosów

Zwierzęce gadanie J. Beszczyński

Co mówi bocian, gdy żabkę zjeść chce? Kle, kle, kle.

Co mówi żaba, gdy bocianów tłum? Kum, kum, kum.

Co mówi kotek, gdy mleczka by chciał? Miau, miau, miau

Co mówi kura, gdy znosi jajko? Ko, ko, ko.

Co mówi kogut, gdy budzi się w kurniku? Ku-ku-ryku.

Co mówi koza, gdy jeść jej się chce? Me, me, me.

Co mówi krowa, gdy brak jej tchu? Mu, mu, mu.

Co mówi piesek, gdy kość zjeść by chciał? Hau, hau, hau.

Co mówi baran, gdy spać mu się chce? Be, be, be.

Co mówi ryba, gdy powiedzieć chce?

Nic! Przecież ryby nie mają głosu!

Co słychać na wsi? W. Chotomska

Co słychać? Zależy - gdzie.

Na łące słychać: Kle, kle!

Na stawie: Kum, kum!

Na polu: Ku - ku, ku - ku!

Przed kurnikiem: Kukuryku!

Ko - ko - ko - ko - ko! - w kurniku.

Koło budy słychać: Hau, hau!

A na progu: Miau...

A co słychać w domu,

Nie powiem nikomu!

Co kotek miał? M. Kownacka

Mały Jasio kotka przy kominku spotkał.

Ukłonił się kapeluszem.

Porozmawiać z kotkiem muszę:

  • Miał kotek siostrę?
  • Miau!
  • Miał kotek pazurki ostre?
  • Miau!
  • Miał kotek mamę i tatę?
  • Miau!
  • Miał kotek na grzbiecie łatę?
  • Miau!

I tak sobie przez godzinkę

rozmawiali przed kominkiem.

Dziadzio Mrok E. Zarembina

Pada, pada deszcz.

Chlupu, chlupu, chlup.

Idzie dziadzio Mrok.

Tupu, tupu, tup.

Idzie dziadzio Mrok.

Człapu, człapu, człap.

Wyskoczyła noc,

Za połę go łap.

Zmyka dziadzio Mrok.

Tupu, tupu, tup.

A noc za nim brnie.

Chlupu, chlupu, chlup.

Odgłosy

Jedzie pociąg - fu, fu, fu

Trąbi trąbka - tru, tu, tu

A bębenek - bum, bum, bum

Na to żabki - kum, kum, kum

Konik człapie - człap, człap, człap

Woda z kranu - kap, kap, kap

Mucha bzyczy - bzy, bzy, bzy

A wąż syczy - ssssss

Baran beczy - be, be, be

A owieczki - me, me, me

Kukułka W. Chotomska

Kukułka, jak to kukułki,

Chciała z kimś kukać do spółki.

Kot siedział na płocie.

  • Kukaj ze mną kocie!

Kot zamiauczał: miau - miau - miau!

Pies się w budzie zdrzemnął.

  • Kukaj piesku ze mną!

Pies zaszczekał: hau - hau - hau!

Martwi się kukułka:

  • Nikt nie chce zakukać...

Może i dla dzieci

To za trudna sztuka?

27 stycznia 2020

Terapia realizacji międzyzębowej głosek

Terapia realizacji międzyzębowej przede wszystkim opiera się na usprawnieniu narządów artykulacyjnych, głównie warg, języka, policzków, a także uzyskanie prawidłowego toru oddechowego. Sprawne i "domknięte" wargi stanowią zaporę dla języka i w ten sposób ułatwiają jego utrzymanie w obrębie jamy ustnej, uzyskanie prawidłowego stanu spoczynkowego języka, oraz ułatwiają oddychanie przez usta. By wyćwiczyć mięśnie warg można wykorzystać kilka prostych sposobów i rekwizytów, z których dziecko będzie mogło korzystać w domu. Dobrym sposobem na "domknięcie" ust jest umieszczenie dużego guzika na sznureczku (pionowo, płaską stroną w kierunku zębów) pomiędzy ustami a zaciśniętymi zębami. Dziecko musi utrzymać guzik tak, by nie wypadł z ust, widoczny jest jedynie sznureczek, za który można pociągać, by zwiększyć napięcie warg. Ten sam guzik można utrzymywać poziomo pomiędzy dolną i górną wargą. Innym sposobem ćwiczenia ust i utrwalania ich prawidłowej pozycji jest utrzymywanie szpatułki między wargami (w poziomie) tak, by nie wchodziła pomiędzy zęby. Lub też utrzymywanie piórka na końcu szpatułki umieszczonej w ustach (prostopadle do ust, jak lizak) tak, by utrzymać je jak najdłużej nie opuszczając szpatułki. Picie napojów przez długą, twardą słomkę pomaga "cofać" język w głąb jamy ustnej przez  ciśnienie wytwarzane podczas zasysania napoju. Utrzymywanie chrupki, cukierka pudrowego lub wiórka czekolady do czasu rozpuszczenia przednią częścią języka za górnymi siekaczami sprzyja utrwalaniu stanu spoczynkowego języka tak, jak odklejanie całą masą języka opłatka lub jadalnego papieru umieszczonego pomiędzy trzonowcami (mniej więcej na środku podniebienia twardego). Wszystkie te ćwiczenia muszą być wielokrotnie powtarzane, systematycznie tak, by ich wykonywanie i utrzymywanie odpowiedniej pozycji artykulatorów, jaką wykorzystuje się podczas ćwiczeń, weszła w nawyk dziecka.

26 stycznia 2020